Κήρυγμα την 5η Κυριακή μετά την Ανάσταση του Κυρίου [2026]
Χριστός ανέστη!
Αγαπητοί μου[1],
1. πολλοί μεθάνε με στάσιμο νερό, μεθάνε με μια ψευδή γνώμη για τον εαυτό τους, ενώ ο Κύριος θέλει να μας γεμίσει με το ζωντανό νερό [Ιωάννης 4, 10, BYZ] της δόξας Του. Διότι μια ψευδής γνώμη για τον εαυτό μας είναι τύφλωση του εαυτού. Νομίζεις ότι είσαι καλός, όμορφος, πιστός, εκλεκτός άνθρωπος, αλλά είσαι ένας διαβόητος αμαρτωλός. Και είσαι αμαρτωλός, επειδή δεν έχεις μετανοήσει αληθινά και δεν έχεις γεμίσει με τη δόξα Του. Γιατί η αληθινή μετάνοια μας γεμίζει με τη δόξα Του, μας γεμίζει με αγιότητα και όχι με ανόητη έπαρση. Διότι έχεις ψευδή γνώμη για τον εαυτό σου ακριβώς επειδή ο Θεός δεν σου έχει δείξει αληθινά την εσωτερική σου κατάσταση. Και γνωρίζουμε αληθινά το βάθος μας μόνο στη μετάνοια, γιατί τότε ο Θεός μας στέλνει τη δόξα Του που φωτίζει το εσωτερικό μας σκοτάδι.
2. Ο Κύριος ξεκίνησε τον διάλογο με τη γυναίκα από το νερό, από το νερό που έψαχνε στο πηγάδι, για να μετατοπίσει τη συζήτηση στο νερό που κατεβαίνει στην ψυχή και το σώμα μας. Γιατί «τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον» [Ιωάννης 4, 14, BYZ]. Σε αυτόν, στον πιστό. Γιατί το νερό της χάρης κατεβαίνει από τον Θεό σε εμάς, αλλά γίνεται μέσα μας πηγή, συνεχής, αδιάλειπτη πηγή χάριτος, επειδή πλουτίζουμε κάθε μέρα σε κάθε αγαθή πράξη. Διότι αυτή, η χάρη Του, όταν κατέρχεται και παραμένει και αναβλύζει αδιάκοπα μέσα μας, μας διδάσκει όλα τα έργα της αγιότητας. Όλα εκείνα που μας αγιάζουν. Γι’ αυτό και πηγάζει πάντα από μέσα μας, επειδή κι εμείς είμαστε άνθρωποι αγνότητας και αγιότητας.
3. Η δόξα Του μας διδάσκει τις πράξεις της αγιότητας, αλλά μας κρατάει και στην αγιότητά Του. Γι’ αυτό, χρειαζόμαστε πρώτα απ’ όλα τη δόξα Του, επειδή μας διδάσκει να είμαστε αληθινά πιστοί άνθρωποι. Επειδή η δόξα Του μας κάνει να δείχνουμε τις πράξεις της πίστης μας. Η δόξα Του που κατεβαίνει μέσα μας μας γεμίζει με την λαχτάρα για καλές πράξεις, με την λαχτάρα για την υπηρεσία Του, επομένως η δόξα Του είναι η αρχή της σωτηρίας μας, επειδή μας διδάσκει όλους τη μετάνοια και τις καλές πράξεις. Και ο Κύριος μας μιλάει για το νερό Του, για τη δόξα Του, για να μας δείξει ότι είναι απολύτως σημαντικό για τη ζωή της πίστης μας, επειδή κατεβαίνει τη δόξα Του στην Εκκλησία Του, στα Άγια Μυστήρια και τις Λειτουργίες της Εκκλησίας, και από εκεί είμαστε γεμάτοι με τη δόξα Του.
Gloria Eius nos docet opera sanctitatis, sed etiam nos in sanctitate Sua conservat. Ad hoc, gloria Eius imprimis indigemus, quia nos docet vere fideles esse. Quia gloria Eius nos facit opera fidei nostrae demonstrare. Gloria Eius quae in nos descendit nos implet desiderio bonorum operum, desiderio servitii Sui. Ergo, gloria Eius est initium salutis nostrae, quia nos docet omnem paenitentiam et bona opera. Et Dominus nobiscum loquitur de aqua Sua, de gloria Sua, ut nobis ostendat eam absolute magni momenti esse pro vita nostra fidei, quia descendit gloriam Suam in Ecclesiam Suam, in Sancta Mysteria et Officia Ecclesiae, et inde implemur gloria Eius.
Sa gloire nous enseigne les œuvres de sainteté, mais elle nous maintient aussi dans Sa sainteté. C’est pourquoi nous avons d’abord besoin de Sa gloire, car elle nous apprend à être véritablement fidèles. Car Sa gloire nous pousse à manifester notre foi par les œuvres. Sa gloire qui descend en nous nous remplit du désir des bonnes œuvres, du désir de le servir; ainsi, Sa gloire est le commencement de notre salut, car elle nous enseigne la repentance et les bonnes œuvres. Et le Seigneur nous parle de Son eau, de Sa gloire, pour nous montrer combien elle est essentielle à notre vie de foi, car Il fait descendre Sa gloire dans son Église, dans les Saints Mystères et les Offices de l’Église, et de là nous sommes remplis de Sa gloire.
4. Όταν ξέρεις ότι υπάρχει κάπου μια καλή πηγή, τι κάνεις; Πηγαίνεις εκεί για να πάρεις νερό! Αλλά όταν ξέρεις ότι η μόνη πηγή χάριτος είναι η Εκκλησία του Θεού, τι κάνεις; Πηγαίνεις στην Εκκλησία για να πάρεις νερό! Κάθεσαι στη Θεία Λειτουργία της Εκκλησίας, με τις αμαρτίες σου εξομολογημένες, και κοινωνείς με τον Κύριο στη Θεία Λειτουργία Του, ώστε να γεμίσεις με τη δόξα Του. Γιατί εδώ είναι η πηγή του νερού της ζωής! Εδώ, στην Εκκλησία Του, όπου κατεβαίνει τη δόξα Του, όπως ακριβώς μια πηγή αναβλύζει αδιάκοπα καλό πόσιμο νερό. Και αν έρχεσαι με μετάνοια, αν έρχεσαι με κάθε πίστη στον Κύριο, φεύγεις γεμάτος από τη δόξα Του, φεύγεις γεμάτος άγιες σκέψεις και διδασκαλίες, γιατί εδώ διδάσκεσαι τη ζωή με τον Θεό, διδάσκεσαι την υπηρεσία Του, την αιώνια ζωή μαζί Του.
5. Παίρνεις φάρμακα, κάνεις μια ένεση στο σπίτι, αλλά όταν χρειάζεσαι πραγματικά ιατρική περίθαλψη, πηγαίνεις στο Νοσοκομείο. Μπορείς να δανειστείς ένα βιβλίο, δύο βιβλία, αλλά όταν χρειάζεσαι βιβλία για να μάθεις για ένα συγκεκριμένο θέμα, πηγαίνεις στη Βιβλιοθήκη. Όταν χρειάζεσαι πολύ φαγητό, πηγαίνεις στην Αγορά, όταν χρειάζεσαι ρούχα, πηγαίνεις στο Εμπορικό Κέντρο, αλλά όταν θέλεις να γεμίσεις με τη δόξα του Θεού, τότε έρχεσαι στην Εκκλησία και εδώ, στην Εκκλησία της δόξας Του, γεμίζεις με προσευχή, ειρήνη, χαρά, αγιότητα, εσωτερικό καθάρισμα, επειδή ακούς το θέλημά Του, ψάλλεις, προσεύχεσαι, εξομολογείσαι, κοινωνείς με τον Κύριο, χαίρεσαι μαζί με τους ομοπίστους σου.
You take medicine, you get an injection at home, but when you really need medical care, you go to the Hospital. You can borrow a book, two books, but when you need books to learn about a specific subject, you go to the Library. When you need a lot of food, you go to the Market, when you need clothes, you go to the Mall, but when you want to be filled with the glory of God, then you come to the Church and here, in the Church of His glory, you are filled with prayer, peace, joy, holiness, inner cleansing, because you listen to His will, you sing, you pray, you confess, you commune with the Lord, you rejoice together with your fellow believers.
Vous prenez un médicament, vous recevez une injection à domicile, mais lorsque vous avez réellement besoin de soins médicaux, vous allez à l’Hôpital. Vous pouvez emprunter un livre, deux livres, mais lorsque vous avez besoin de livres pour approfondir un sujet précis, vous allez à la Bibliothèque. Lorsque vous avez besoin de beaucoup de nourriture, vous allez au Marché, lorsque vous avez besoin de vêtements, vous allez au Centre commercial, mais lorsque vous désirez être rempli de la gloire de Dieu, alors vous venez à l’Église et là, dans l’Église de Sa gloire, vous êtes remplis de prière, de paix, de joie, de sainteté, de purification intérieure, car vous écoutez sa volonté, vous chantez, vous priez, vous confessez vos péchés, vous communiez avec le Seigneur, vous vous réjouissez avec vos frères et sœurs en Hristos.
6. Η αδιαφορία για την Εκκλησία είναι σύμπτωμα μιας εγωιστικής, ατομικής ζωής. Δεν έχεις χρόνο για την Εκκλησία, επειδή δεν έχεις χρόνο για την ψυχή σου, επειδή η ψυχή σου δεν τίθεται σε πρώτο πλάνο. Γιατί αν χρειαζόσουν την ψυχή σου, δεν θα πήγαινες μόνο στην Εκκλησία για τις ανάγκες της, αλλά και στη Βιβλιοθήκη και στο Μουσείο και σε Εκθέσεις Τέχνης και στο Θέατρο και στον Κινηματογράφο και σε ερευνητικά ταξίδια, επειδή η ψυχή έχει πολλαπλές και βαθιές ανάγκες, πολύ περισσότερες ανάγκες από το σώμα μας. Αλλά, αναμφίβολα, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το να πηγαίνουμε στην Αγορά, ούτε στο Εμπορικό Κέντρο, ούτε στο Εστιατόριο, ούτε στο Νοσοκομείο για την υγεία μας, γιατί όλα είναι σημαντικά. Αλλά, όταν έχεις ψυχή πρώτα απ ‘όλα, όταν έχεις επίγνωση των αναγκών της ψυχής σου, η Εκκλησία είναι στο προσκήνιο και όλη η ανάγκη για γνώση της ψυχής μας. Γιατί η ψυχή μας τρώει πολλή χάρη και πολλή χαρά και πολλή γνώση.
Indifferentia erga Ecclesiam est indicium vitae egoisticae et singularis. Non habes tempus Ecclesiae, quia non habes tempus animae tuae, quia anima tua non in primo plano ponitur. Nam si anima tua egeres, non solum ad Ecclesiam pro eius necessitatibus ires, sed etiam ad Bibliothecam et Museum et ad Exhibitiones Artis et ad Theatrum et ad Cinematographeum et ad itinera investigationis, quia anima multiplices et profundas necessitates habet, multo plures necessitates quam corpus nostrum. Sed, sine dubio, non possumus excludere ire ad Forum, neque ad Centrum mercatorum, neque ad Popinam, neque ad Nosocomium pro nostra salute, quia omnia magni momenti sunt. Sed, cum animam primum habes, cum necessitates animae tuae conscius es, Ecclesia in primo plano est et omnis necessitas cognitionis animae nostrae. Quia anima nostra multum gratiae et multum gaudii et multae scientiae edit.
7. Αποδοτικότητα, παραγωγικότητα εργασίας, υψηλότερο ΑΕΠ για τη Ρουμανία, ο μισθός που χρειαζόμαστε, δίκαιοι νόμοι, δικαιώματα για τους πολίτες, σεβασμός τους από όλους, το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην υγεία, την ελευθερία μας, ικανούς πολιτικούς ηγέτες για να μας πάνε μπροστά. Καθόμαστε στην τηλεόραση και μαθαίνουμε για όλα αυτά ή τα διαβάζουμε στο διαδίκτυο. Και όλα τα νέα που ακούμε περιορίζονται σε εμάς, στην εσωτερική μας κατάσταση, στην υγεία μας, σε αυτό που μπορούμε να κάνουμε στον χώρο εργασίας μας και για τη χώρα μας. Ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε χωρίς τη θέλησή μας, της καθεμίας. Και η πρόοδος απαιτεί ελεύθερη βούληση, ενθουσιασμό, εμπιστοσύνη στο μέλλον. Και η εμπιστοσύνη στο μέλλον βασίζεται στην πίστη της Εκκλησίας. Επειδή πρέπει να βλέπεις πέρα από τον χρόνο, πρέπει να ξέρεις ότι η ψυχή μας είναι αιώνια, ότι θα αναστηθούμε, για να κάνουμε αυθεντικές πράξεις. Επειδή η κοινωνική στασιμότητα ξεκινά ακριβώς από την έλλειψη πίστης, από την έλλειψη ενός αιώνιου σχεδίου για τη ζωή σου.
L’efficacité, la productivité du travail, un PIB plus élevé pour la Roumanie, le salaire dont nous avons besoin, des lois justes, les droits des citoyens, leur respect par tous, le droit à la vie, le droit à la santé, notre liberté, des dirigeants politiques compétents pour nous guider. Nous apprenons tout cela à la télévision ou en ligne. Et toutes les informations que nous entendons se réduisent à nous-mêmes, à notre état intérieur, à notre santé, à ce que nous pouvons faire au travail et pour notre pays. Que nous ne pouvons pas aller de l’avant sans notre volonté, celle de tous. Or, le progrès exige le libre arbitre, l’enthousiasme, la confiance en l’avenir. Et cette confiance en l’avenir repose sur la foi de l’Église. Car il faut voir au-delà du temps, il faut savoir que notre âme est éternelle, que nous ressusciterons, pour accomplir des actes authentiques. Car la stagnation sociale naît précisément du manque de foi, de l’absence d’un projet éternel pour notre vie.
8. Η γυναίκα έψαχνε για νερό και συνάντησε Κάποιον που της δίνει το νερό της ζωής, της δίνει αιώνιο νερό. Εμείς ψάχνουμε για χρήματα, φαγητό, ψυχαγωγία, και ο Θεός θέλει να μας γεμίσει με τη ζωή Του, την αιώνια ζωή Του, ώστε να μπορέσουμε πραγματικά να είμαστε αιώνιοι. Διότι ο φόβος του ανθρώπου είναι ο θάνατος, ο φόβος του είναι για το τι θα του συμβεί μετά θάνατον. Και έχει δίκιο να φοβάται! Γιατί, μετά θάνατον, υπάρχουν μόνο μέρη: στον Παράδεισο του Θεού ή στην Κόλαση, μαζί με τους δαίμονες. Και ο άνθρωπος φοβάται τον θάνατο, επειδή φοβάται την Κόλαση. Νιώθει την Κόλαση, επειδή την έχει μέσα του μέσω των αμαρτιών του. Γιατί οι αμαρτίες μας μας κατεβάζουν στην Κόλαση. Αλλά αν είσαι γεμάτος από τη δόξα του Θεού, είσαι γεμάτος από τη Βασιλεία Του και δεν φοβάσαι τον θάνατο, γιατί ο θάνατος για έναν άνθρωπο του Θεού είναι η είσοδος στην αιώνια Βασιλεία Του. Αλλά αν φοβάσαι τον θάνατο, είναι καλό. Μετανοήστε, για να είστε πραγματικά καλά! Γιατί η μετάνοια σας κάνει ζωντανούς.
9. Ο Χριστός ο Κύριος δείχνει στη γυναίκα ότι την γνωρίζει, ότι γνωρίζει τη ζωή της, αλλά και ότι γνωρίζει το μέλλον της ανθρωπότητας. Γνωρίζει ότι η αληθινή λατρεία του Πατέρα θα είναι εν Πνεύματι και εν Αλήθεια [Ιωάννης 4, 23, BYZ], επειδή Αυτός είναι ο Μεσίας [Μεσίας] [Ιωάννης 4, 25-26, BYZ], δηλαδή η Ίδια η Αλήθεια, ο Υιός του Θεού ενσαρκωμένος. Και όταν η γυναίκα ανακαλύπτει ότι είναι ο Ίδιος ο Κύριος ενσαρκωμένος, σιωπά, γεμίζει με σεβασμό ενώπιόν Του, τρέμει, αλλά φεύγει στην πόλη της για να τους αναγγείλει τον Θεό. Γιατί η αποκάλυψη του Κυρίου για τον Εαυτό Του την έκανε Απόστολό Του, Κήρυκα Του. Διότι κάθε προσήλυτος γίνεται κήρυκας του Κυρίου, απεσταλμένος Του στον κόσμο, για να κάνει το θέλημά Του και για να αναγγείλει τα μεγάλα θαύματα της χριστιανικής ζωής. Γιατί ζούμε την αλήθεια του Θεού ως τη δική μας ζωή και γινόμαστε κι εμείς άνθρωποι γεμάτοι αλήθεια και αγιότητα.
10. Η γυναίκα στην οποία μίλησε ο Κύριος είναι η Αγία Μεγαλομάρτυς Φωτεινή Σαμαρείτιδα, της οποίας η μνήμη τιμάται στις 26 φεβρουαρίου. Βασανίστηκε επίσης κατά την εποχή του Νέρωνα, μαζί με τους 3 γιους της και τις 5 αδελφές της, οι οποίοι μαρτύρησαν όλοι, αλλά η Αγία Φωτεινή πέθανε εν ειρήνη μετά από πολύ καιρό. Αλλά και η Εκκλησία του Θεού τη θεωρεί Μάρτυρα και όχι Ομολογήτρια, επειδή υπέφερε πολύ για τον Κύριο. Επειδή η συνάντησή της με τον Κύριο ήταν μεταστροφή. Έγινε φως της Εκκλησίας για πολλούς, ξεκινώντας πρώτα από το σπίτι της. Γιατί εκεί, στο σπίτι σου, πρέπει να πείσεις με την πίστη σου, με την αγάπη σου, με την ταπεινότητά σου, με την υπηρεσία σου στον Θεό.
La femme à qui le Seigneur a parlé est la Sainte et Grande Martyre Fotini Samaritida [Ἡ Ἁγία Φωτεινὴ ἡ Μεγαλομάρτυς ἡ Σαμαρειτίδα], commémorée le 26 février. Elle aussi fut torturée sous le règne de Néron, ainsi que ses 3 fils et ses 5 sœurs, qui furent tous martyrisés, mais sainte Fotini mourut paisiblement après une longue période. L’Église de Dieu la considère comme une Martyre, et non comme une Confesseuse, car elle a beaucoup souffert pour le Seigneur. Sa rencontre avec Dieu fut une véritable conversion. Elle devint une lumière pour l’Église, rayonnant d’abord au sein de sa famille. Car là, chez vous, vous devez convaincre par votre foi, par votre amour, par votre humilité, par votre service à Dieu.
11. Και η τροφή Του είναι να κάνουμε το θέλημά Του [Ιωάννης 4, 34, BYZ]. Η υπηρεσία προς τον Θεό είναι η χαρά του Κυρίου. Και όταν μας βλέπει να υπηρετούμε τη σωτηρία των ανθρώπων, χαίρεται για εμάς και μέσα σε μας, επειδή χαίρεται για τη σωτηρία των ανθρώπων. Και η σωτηρία των ανθρώπων είναι η αιώνια ζωή τους με τον Κύριο. Διότι αν τώρα απολαμβάνουμε τη ζωή, το να απολαμβάνουμε τη ζωή με τον Κύριο για πάντα σημαίνει να είμαστε πραγματικά ολοκληρωμένοι. Γιατί τι πραγματικά θέλουμε; Θέλουμε να είμαστε ολοκληρωμένοι στη ζωή μας, να είμαστε χαρούμενοι, να μην μας λείπει τίποτα. Και με τον Θεό δεν θα μας λείψει τίποτα στη ζωή μας και σε όλη την αιωνιότητα. Γιατί σε Αυτόν έχουμε όλο τον πλούτο και όλη τη χαρά και όλη την εκπλήρωσή μας. Αλλά γι’ αυτό πρέπει να πιστεύουμε σε Αυτόν και να κάνουμε το θέλημά Του σε κάθε στιγμή της ζωής μας.
Et cibus Eius est ut voluntatem Eius faciamus [Ioannes 4:34, BYZ]. Deo servire gaudium Domini est. Et cum nos videt saluti hominum servientes, gaudet in nobis et in persona nostra, quia gaudet in salute hominum. Et salus hominum est vita eorum aeterna cum Domino. Nam si nunc vita fruimur, vita cum Domino in aeternum frui significat vere impleri. Quid enim vere volumus? Impleri volumus in vita nostra, gaudere, nihil deesse. Et cum Deo nihil nobis deerit in vita nostra et per totam aeternitatem. Quia in Eo habemus omnes divitias et omnem gaudium et omnem impletionem nostram. Sed ad hoc in Eum credere et voluntatem Eius facere debemus in omni momento vitae nostrae.
12. Στις 2 μαΐου τέλεσα την 4ετή Παράσταση του πατέρα μου Οκταβιαν, και στις 4 μαΐου τέλεσα την 21ετή Παράσταση του Αγίου Ηλίε του βλέποντος του Θεού, Πατέρα μας. Αν στον πατέρα μου προσευχόμουν για τη συγχώρεση των αμαρτιών του, στον Άγιο Ηλίε, όταν προσευχόμουν γι’ αυτόν, γέμιζα με τη χαρά και την ειρήνη του. Γιατί άλλο είναι να προσεύχεσαι για έναν Άγιο και άλλο να προσεύχεσαι για τη συγχώρεση ενός πιστού ανθρώπου. Αλλά τις προηγούμενες ημέρες, τέλεσα τον Εσπερινό, τον Όρθρο και τον Ακάθιστο του Αγίου Ηλίε, με την εορτή του να είναι η ηρεμία και η γαλήνη του σπιτιού μας. Και όρθιοι δίπλα στις το Άγιες Οδοάρε του, δίπλα στα άμφια και τα βιβλία του, στεκόμαστε δίπλα στις δικές του, αλλά ταυτόχρονα, μας γεμίζει από τη Βασιλεία του Θεού με τη χαρά και την ειρήνη Του. Διότι το ζωντανό νερό του Κυρίου είναι η δόξα Του που μας δίνει σε αφθονία.
Le 2 mai, j’ai fait la Panachide des 4 ans de mon père Octavian, et le 4 mai, celle des 21 ans de Saint Ilie le voyant de Dieu, notre Père. Si, pour mon père, j’ai prié pour le pardon de ses péchés, pour saint Ilie, en priant pour lui, j’ai été empli de sa joie et de sa paix. Car prier pour un Saint est une chose, prier pour le pardon d’un homme fidèle en est une autre. Mais les jours précédents, nous avons célébré les Vêpres, les Matines et l’Acathiste à Saint Ilie, sa fête étant la tranquillité et la paix de notre foyer. Et, debout près de ses Saintes Odeurs, près de ses vêtements et de ses livres, nous sommes près de lui, mais en même temps, il nous remplit du l’Empire de Dieu de sa joie et de sa paix. Car l’eau vive du Seigneur est Sa gloire qu’il nous donne en abondance.
13. Οι σαμαρείτες πίστεψαν στον Κύριο και ήθελαν να είναι μαζί Του [Ιωάννης 4, 40-41, BYZ]. Έδωσαν το πρώτο παράδειγμα της υποδοχής Του από τα έθνη. Μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία επεκτάθηκε στα έθνη, τα έθνη εισήλθαν στην Εκκλησία και εμείς είμαστε μέρος των εθνών που εισήλθαν στην Εκκλησία μέσω της μεταστροφής στη ζωή με τον Θεό. Διότι ο καθένας μας προέρχεται από τον παγανισμό στη ζωή με τον Θεό, επειδή το Βάπτισμα μας κάνει χριστιανούς. Και η χριστιανική ζωή σημαίνει τη συνεχή πλήρωσή μας με τη δόξα του Θεού και τα έργα της αγιότητας. Επειδή ο Θεός μας καλεί στην αιώνια ζωή μαζί Του, στη ζωή μαζί με όλους τους Αγίους και τους Αγγέλους Του. Αμήν!
Samaritani [σαμαρεῖται] in Dominum crediderunt et voluerunt ut Eum secum esset [Ioannes 4, 40-41, BYZ]. Primum exemplum receptionis Eius a gentibus sunt. Post Pentecosten, Ecclesia ad gentes se extendit, gentes in Ecclesiam intraverunt, et nos pars gentium sumus quae in Ecclesiam per conversionem ad vitam cum Deo intravimus. Unusquisque enim nostrum de paganismo ad vitam cum Deo venit, quia Baptismus nos christianos facit. Et vita christiana significat continuam nostram impletionem gloria Dei et operibus sanctitatis. Quia Deus nos vocat ad vitam aeternam cum Eo, ad vitam una cum omnibus Sanctis et Angelis Suis. Amen!
[1] Ξεκίνησε στις 11.31, τη δευτέρα, 4 μαΐου 2026. Ήλιος, 19 βαθμοί, άνεμος 6 χλμ/ώρα.